ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΑΒΡΑΑΜ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΥΞΙΔΑ - Μουσική Πυξίδα

Τελευταία Νέα:

Post Top Ad

2Η ΦΩΤΟ

Post Top Ad

2Η ΦΩΤΟ

Τρίτη, 28 Ιουνίου 2016

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΑΒΡΑΑΜ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΥΞΙΔΑ

 

Σύνταξη - Συνέντευξη:Ν.Κ

1.Τι εικόνες θα έδινες στο Album "ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΟΥ ΟΙ ΠΑΤΡΙΔΕΣ";

Το όλο άλμπουμ περικλείει τραγούδια γεμάτα μυρωδιές και νοσταλγία για την Μικρά Ασία, την Πόλη, την Κύπρο, την Καππαδοκία, την Θράκη, την Ίμβρο και την Τένεδο. Θα έλεγα ότι διακατέχει και τους δυο μας μια υπερβολική ευαισθησία για τους όπου γης πρόσφυγες. Αυτά τα ταλαιπωρημένα πλάσματα, που μοιάζουν με περιπλανώμενους Ιουδαίους, γνωρίζουν πολύ καλά τι σημαίνει να είσαι μετανάστης, τι θα πει πόνος και αποχωρισμός από την πατρίδα... Σε τελική ανάλυση, διαπραγματευόμαστε με ένα θέμα που ενδιαφέρει όλους τους Έλληνες και κατ’ επέκταση όλους τους πρόσφυγες….

2.Nέο τραγούδι "Ενα βαρυ ζεϊμπέκικο"διαφορετικό απ'τα άλλα,θεωρώ ότι είναι ένα πολυφορμικό Album,ποια είναι η δική σου γνώμη; 

Είναι όντως ένα διαφορετικό κομμάτι. Το έγραψα όταν μου ζητήθηκε από τον συνεργάτη και φίλο μου Σάββα Ντεγιρμεντζόγλου να αφιερώσω κάτι στο νησί Ίμβρος. Στην αρχή ήμουν κάπως διστακτικός, θυμάμαι του είχα πει το εξής: ‘ Είσαι σίγουρος Σάββα; Δεν έχω πάει ποτέ εκεί, δεν γνωρίζω και τόσο καλά αυτό το μέρος’… ‘Δεν σε φοβάμαι απάντησε ο Σάββας, μια χαρά θα τα καταφέρεις’!… Στην αρχή μου είχε προτείνει να γράψω κάτι που να ταιριάζει σε νησιώτικη μουσική, όμως προτίμησα να ασχοληθώ με κάτι εντελώς διαφορετικό. Το ζεϊμπέκικο για μένα είναι η πιο εκφραστική μουσική του Έλληνα. Γιατί επέλεξα αυτό τον χορό και όχι το συρτάκι ή κάτι άλλο για να το ντύσω με τον στίχο μου; Γιατί είναι αυστηρά προσωπικός, πηγαίος, έχει ψυχή… Μοιάζει με ολόκληρη ιεροτελεστία. 

Όσο για τα υπόλοιπα κομμάτια θεωρώ ότι το καθένα από αυτά έχει κάτι το ξεχωριστό. Ακούγοντάς τα από την μια ταξιδεύεις νοερά στην Κωνσταντινούπολη, ενώ αμέσως μετά μεταφέρεσαι με τα φτερά της φαντασίας σου στο Αϊβαλί και στην Σμύρνη….

3.Θα πειραματιζόσασταν σε διαφορετικό είδος μουσικής με τον Σάββα Ντεγιρμεντζόγλου;

Ασφαλώς. Τον θεωρώ έναν χαρισματικό μουσικό. Το έργο του είναι ένα κράμα Δύσης και Ανατολής. Έχω ακούσει τα κομμάτια μας τόσες φορές κι όμως εξακολουθώ να ανατριχιάζω , σαν να είναι η πρώτη φορά. Πιστεύω πως τελικά μετά από πολλές φουρτούνες, μπόρες, αμφισβητήσεις, απογοητεύσεις έρχεται το πλήρωμα του χρόνου για κάποιον καλλιτέχνη.


4.Αν σε ρωτούσε κάποιος γιατί ασχολείσαι με τον στίχο και γενικά με την μουσική τι θα του απαντούσες;

Εδώ θα σας απαντήσω με μια ιστορική ρήση του μεγάλου μας ποιητή Γιάννη Ρίτσου: ‘Πώς γράφω; Δεν ξέρω κι εγώ πώς γράφω. Απλώς γράφω γιατί δεν μπορώ να μη γράφω. Θυμόσαστε τι είπε ο Ρίλκε σ' έναν νέο ποιητή που του έθεσε υπό την κρίση του τα γραφτά του. Τον ρώτησε, Δάσκαλε, κοιτάτε τα γραφτά μου και πείτε μου, αξίζει τον κόπο να συνεχίσω; Κι ο Ρίλκε του απάντησε, ρώτησε τον εαυτό σου, αν δε γράψεις, θα πεθάνεις; Ε τότε ν' αρχίσεις να γράφεις χωρίς να ρωτάς κανέναν. Έτσι, λοιπόν, η γραφή της ποίησης δεν είναι ένα πάρεργο, δεν είναι ένα χόμπι. Είναι μια βαθύτατη αναγκαιότητα, κι όχι προσωπική, αλλά καθολική αναγκαιότητα, δηλαδή όλων των ανθρώπων. Είναι η ανάγκη της επαφής, της επικοινωνίας, της μετάδοσης μιας βαθύτατης εμπειρίας και της δημιουργίας ενός πλατύτατου κλίματος αδερφοσύνης πέρα απ' τις διαφορές -πολιτικές, ιδεολογικές, παραδοσιακές, θρησκευτικές, φυλετικές- πολύ πιο πέρα... Η ποίηση είναι εκείνη που παραμερίζει εκείνα τα στοιχεία που χωρίζουν τους ανθρώπους, ανακαλύπτει και αναδεικνύει αυτά τα στοιχεία που τους ενώνουν. Γι' αυτό η λειτουργία της έχει μια εξαιρετικά μεγάλη κοινωνική σημασία και όπως έχουν πει μεγάλοι αισθητικοί, οι ποιητές είναι οι οργανωτές του κοινωνικού συναισθήματος. Κι ακόμη κάποιοι άλλοι έχουν πει ότι οι ποιητές είναι οι αρχιτέκτονες της ανθρώπινης ψυχής. Τα ερεθίσματα; Για τη γραφή μου; Είναι άπειρα. Όπως ένας άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει χωρίς ν' αναπνέει, και ποτέ δεν αναρωτιέται "αναπνέω για να ζήσω;", όχι αναπνέω γιατί δεν μπορώ να μην αναπνέω. Έτσι κι ο ποιητής γράφει. Όχι για να κερδίσει δόξα, όχι για να κερδίσει επιτυχία, όχι για να κερδίσει φήμη, όχι. Γιατί δεν μπορεί να κάνει διαφορετικά. Έτσι εφόσον λοιπόν είναι τόσο απέραντη η ποίηση εφάπτεται με το απέραντο της ζωής. Έτσι δεν υπάρχει λόγος να πούμε τι είναι τα κίνητρα, ποια τα ερεθίσματα. Κάθε στιγμή είναι ένα ερέθισμα. Κάθε στιγμή για την ποίηση έχει τόσο μεγάλη διάρκεια όσο μια αιωνιότητα’.

5.Ποιο είναι το καλύτερο ελληνικό τραγούδι που έχεις ακούσει τα τελευταία πέντε χρόνια;

Ένα από τα τραγούδια που κατάφεραν να με εντυπωσιάσουν και έχει παραμείνει βαθιά μέσα στην καρδιά μου, είναι ‘ Η επιμονή σου’ της Ελεονόρας Ζουγανέλη… Υπέροχη μουσική, λιτοί και απέριττοι στίχοι αλλά και συνάμα τόσο όμορφοι… Το χθες δένει με το σήμερα με έναν τρόπο εκπληκτικό. Η ερμηνεία της Ελεονόρας αξεπέραστη!



6.Αισθάνεσαι τυχερός; Η έμαθες να στηρίζεσαι μόνο στα πόδια σου;

Κοίταξε δεν είμαι πρύτανης Πανεπιστημίου. Ένας απλός άνθρωπος είμαι. Απλά από μικρός αισθανόμουν ότι είχα ταλέντο στον στίχο και προσπαθούσα να κυνηγήσω το όνειρό μου: να πετύχω κάποια πράγματα στο Ελληνικό πεντάγραμμο. Σε αυτή την ηλικία, βέβαια φανταζόμουν συνεντεύξεις, προβολείς, φανταχτερά ρούχα, θαυμαστές κλπ… Τώρα μεγαλώνοντας δεν το θεωρώ φυσιολογικό. Ωρίμασα πια. Δεν πιστεύω ότι είμαι κάτι το αξιοθαύμαστο, ή ανώτερος από τους άλλους επειδή είμαι στιχουργός. Σε αυτή την δουλειά, καλώς ή κακώς δεν μπορείς να πετύχεις εντελώς μόνος, χωρίς να υπάρχει μια εταιρία προβολής, ή κάποιοι ταλαντούχοι συνεργάτες πίσω σου. Σε αυτό τον κλάδο υπάρχουν οι άρπα κόλλες, αλλά και οι επαγγελματίες. Εγώ αισθάνομαι τυχερός που συνάντησα στον δρόμο μου τον τραγουδοποιό Σάββα Ντεγιρμεντζόγλου. Από εκεί και πέρα άνοιξαν για μένα πολλοί δρόμοι…


7.Πως είναι η ζωή στην όμορφη Κύπρο μας;

Η Κύπρος είναι ένα χρυσοπράσινο φύλλο ριγμένο στο πέλαγος. Παρόλο που άλλαξε πολλούς αφέντες, ουσιαστικά δεν άλλαξε ψυχή… Η αλήθεια είναι πως παντού υπάρχουν ακόμα διάσπαρτα τα απομεινάρια των κατακτητών της νήσου. Για παράδειγμα το ότι οδηγούμε στην δεξιά πλευρά του δρόμου, αυτό αποτελεί μια Βρετανική κληρονομιά. Οι άνθρωποι εδώ είναι ακόμα φιλόξενοι όπως ακριβώς συμβαίνει και στην Ελληνική επαρχία. Με την επίσκεψή σας εδώ, δεν θα διστάσουν να σας υποδεχθούν με τραπεζώματα και πεσκέσια, όλο χαμόγελα. Αν πετύχετε μια αυθεντική Κυπριακή ταβέρνα θα παρελάσουν από μπροστά σας οι σιεφταλιές, τα χαλλούμια, το οφτόν το κλέφτικον, και αρκετοί άλλοι λαχταριστοί μεζέδες!!! Αν κάποιος είναι καλοφαγάς μάλλον θα λατρέψει την Κύπρο…

Από την άλλη σε μικρότερες κοινωνίες όπως ξέρετε οι αξίες περιστρέφονται γύρω από τον γάμο, την οικογένεια, την τεκνοποίηση, όπως άλλωστε και στις περισσότερες χώρες της Μεσογείου. Τα τελευταία όμως χρόνια το έθνος μας έχει κάνει σημαντικά βήματα προόδου και έχει αποδεχθεί καταστάσεις που προηγουμένως θεωρούνταν ταμπού. 

8.Τι είναι αυτό που επιθυμείς να δείς «αλλιώς» στην εποχή μας;

Θα ήθελα αν γινόταν να υπάρχει παντού άδολη αγάπη και να σταματήσει η εκμετάλλευση με κάθε δυνατό τρόπο. Να σου χαμογελά κάποιος και να το εννοεί. Να μεθάνε με την χαρά σου και να θλίβονται με την λύπη σου οι άνθρωποι που σε περιτριγυρίζουν. Να σου συμπαραστέκονται στις δυσκολίες της ζωής σου τα άτομα που εσύ ευεργέτησες… Έτσι, όπως τα αναφέρω πιο πάνω χωρίς ανταλλάγματα… Σημασία δεν έχουν τα έπαθλα, τα βραβεία, τα αριστεία. Αλλά να είσαι άνθρωπος.

9.Ο επίλογος δικός σου…με στίχο, σκέψη, ανησυχία;

Όσον αφορά εμένα θα ήθελα πάνω από όλα να είμαι υγιής για να μπορώ να γράφω και να μοιράζομαι όλα αυτά που αισθάνομαι με τον υπόλοιπο κόσμο. Όσο για την ανθρωπότητα έχει δεχθεί βαρύ πλήγμα, πάει από το κακό στο χειρότερο… Η υποκρισία και η κατάχρηση της εξουσίας των ισχυρών δημιουργεί όλα αυτά τα προβλήματα. Η ψυχή αντί να είναι φωτισμένη με αγάπη είναι βουτηγμένη στο αβυσσαλέο μίσος χωρίς τέλος. Πολλά παιδιά αγαπούν την ρομαντική εικόνα της γοργόνας, ή της Σταχτοπούτας που τους παρασύρουν σε μια ατέλειωτη ονειροπόληση... Η σειρήνα της ονειροπολήσεως μπορεί να εδραιωθεί σε μια νεανική ψυχή. Όχι όμως για πολύ καιρό. Μεγαλώνοντας, προσπαθείς να διώξεις την συννεφιά που έρχεται κάθε δειλινό και σκεπάζει την αθώα σου νιότη. Κατανοείς ότι ο συνάνθρωπος δεν είναι πια αδελφός. Σε κοιτάζει πονηρά. Μακάρι οι προδότες της γης να αποτύχουν, η αγάπη να φυτρώσει ξανά μέσα στις καρδιές όλων μας, τα πολεμικά όπλα να γίνουν εργαλεία και όλα να φαντάζουν με ένα κακό όνειρο…

(Σημείωση: Η φωτογράφιση έγινε στην Κέρκυρα από τον Μίριαν Γκεργκιεβίτσα ).

OFFICIAL LINKS


ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ
ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΟΥ ΟΙ ΠΑΤΡΙΔΕΣ – ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ

BINTEO
ΣΜΥΡΝΗ ΜΟΥ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ - ΒΙΝΤΕΟ



ENA BAΡΥ ΖΕΙΜΠΕΚΙΚΟ – ΒΙΝΤΕΟ



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Post Top Ad

2Η ΦΩΤΟ
-->